Październik 29

Co oznacza suchy kaszel?

Suchy kaszel nie zawsze musi być powodem do niepokoju. Zazwyczaj pojawia się on na początku infekcji, a następnie przechodzi w kaszel mokry. Problem zaczyna się dopiero wtedy, gdy tak się nie dzieje.

W przypadku, gdy kaszel suchy przeszkadza w nocnym wypoczynku, można zastosować metody, które złagodzą ten przykry objaw. Zwykle jest on spowodowany podrażnieniem dróg oddechowych – pojawia się na przykład przy zbyt suchym powietrzu. Warto więc zastosować nawilżacz powietrza lub chociaż postawić miskę lub akwarium z wodą. W ciągu dnia warto popijać letnie napoje – one również pomogą w nawilżaniu błony wyścielającej drogi oddechowe. Nieocenioną pomocą może być także siemię lniane, dostępne w formie całych ziarenek, jak i mielone. Stosuje się je w formie naparu do picia – należy je zalać wrzątkiem i poczekać, aż się zaparzy. Jeśli takie środki nie pomagają, można skorzystać z leków dostępnych bez recepty.

Najbardziej popularne w tłumieniu kaszlu suchego są preparaty z kodeiną. Warto brać je na noc, gdy kasłanie uniemożliwia spokojny sen. Nie można jednak brać ich zbyt często, ponieważ uzależniają. Ponadto są niewskazane, gdy kaszel suchy zmieni się w mokry i nie ma już potrzeby jego tłumienia.

Suchy kaszel pojawia się nie tylko przy infekcjach. Narażeni na niego są także palacze i to zarówno czynni jak i bierni. Dym papierosowy podrażnia drogi oddechowe i może być przyczyną przewlekłego kaszlu. Ponadto wdychanie dymu tytoniowego może przyczyniać się do refluksu – kolejnej przyczyny suchego kaszlu. Chorobą refluksową określane są wszelkie następstwa cofania się treści żołądkowej do przełyku. Wśród objawów tego schorzenia pojawia się suchy kaszel, spowodowany podrażnieniem dróg oddechowych przez opary kwasu żołądkowego.

Kaszel suchy może być także dolegliwością, która będzie się objawiać w przypadku dużego stresu. Kaszel na tle nerwowym leczy się różnie w zależności od indywidualnego przypadku. Najczęściej stosowane są nie środki powstrzymujące odruch kaszlu, ale leki uspokajające.

Październik 28

Jak rozpoznać suchy kaszel?

Suchy kaszel to bardzo męczący objaw. Najczęściej pojawia się na początku infekcji wirusowej, ale może być także objawem refluksu.

W przypadku suchego kaszlu nie występuje odkrztuszanie, jak w przypadku kaszlu mokrego. Jednak to nie oznacza, że jest on mniej męczący – przeciwnie, może bardzo utrudniać zasypianie. Wtedy konieczne jest zwykle sięgnięcie po środki zawierające takie substancje jak kodeina czy dekstrometorfan. Wiele z nich jest dostępnych bez recepty, jednak w przypadku środków z kodeiną należy uważać, ponieważ bardzo często uzależniają. Bezwzględnie konieczne jest więc zastosowanie się do instrukcji zawartej w ulotce leku. Gdy kaszel suchy nie zmieni się w mokry należy udać się do lekarza, ponieważ może to oznaczać, że jego przyczyną nie jest infekcja górnych dróg oddechowych. Konieczne jest więc zastosowanie innego sposobu leczenia. Kaszel suchy może pojawić się także po przebytej chorobie. W takim przypadku warto nawilżać powietrze w mieszkaniu oraz pić ciepłe napoje.

Kaszel suchy może być objawem refluksu. Cofanie się treści pokarmowej z żołądka do przełyku może spowodować podrażnienie dróg oddechowych przez opary kwasu żołądkowego. Zwykle ten objaw jest lekceważony, tymczasem nieleczona choroba refluksowa może doprowadzić do poważnych zmian w przełyku. Suchy kaszel pojawia się często także u osób palących papierosy. Samo podrażnienie dróg oddechowych dymem papierosowym może wywołać takie dolegliwości, ale to nie wszystko. Długoletni palacze mogą nabawić się przewlekłego zapalenia oskrzeli, które objawia się między innymi porannym kaszlem. W takim przypadku podstawą leczenia musi być wyjście z nałogu, inaczej poprawa nie jest możliwa.

Podrażnienie dróg oddechowych nie musi być wywołane wyłącznie dymem papierosowym. Także środki chemiczne obecne w miejscu pracy lub w domu mogą powodować wystąpienie suchego kaszlu. Winne są często nie tylko preparaty do czyszczenia powierzchni, ale również materiały służące do produkcji mebli, jak na przykład tworzywa sztuczne zawierające formaldehyd.

Październik 27

Kaszel mokry

Warto pamiętać o tym, że kaszel mokry, zarówno u dzieci jak i u dorosłych, jest zwykle objawem choroby. Dlatego nie należy go tłumić, ale jak najszybciej wyleczyć schorzenie.

W odróżnieniu od kaszlu suchego, kaszel mokry charakteryzuje się odkrztuszaniem wydzieliny. Lek warto zastosować tylko w przypadku, gdy jest ona gęsta – rozrzedzenie jej powinno znacznie pomóc. Środki farmaceutyczne pomagające przy mokrym kaszlu mogą mieć różną formę – najbardziej popularne są syropy i tabletki. Niektóre nich oprócz składnika rozrzedzającego wydzielinę posiadają także substancje, które wspomagają odkrztuszanie. Stosując je warto pamiętać o tym, iż preparaty wykrztuśne powinny być podawane wyłącznie na dzień – przyjmowanie ich na noc może spowodować, że odkrztuszanie utrudni zapadnięcie w sen. W przypadku kaszlu mokrego nie podaje się raczej leków zawierających w składzie kodeinę, która hamuje odruch wykrztuśny. Popularne w leczeniu kaszlu są również olejki eteryczne, ułatwiające oddychanie – można skropić nimi pościel lub postawić obok łóżka miskę z mieszaniną wody i kilku kropli olejku. Oprócz środków stosowanych doustnie zarówno w przypadku kaszlu mokrego jak i suchego warto jest stosować inhalacje. Lepiej jednak nie stosować do nich mieszanin olejków, a poprzestać na samej gorącej wodzie. Ważne jest to zwłaszcza w przypadku małych dzieci, u których alergie na składniki zawarte w olejkach eterycznych mogły się jeszcze nie ujawnić.

Kaszel mokry może pojawić się zarówno przy infekcji wirusowej jak i bakteryjnej. Nie można określić poprzez kolor wydzieliny, jakiego rodzaju jest to infekcja – w tym celu należy wykonać wymaz. Kaszel z odkrztuszaniem rzadko jest spowodowany alergią, często jest objawem zapalenia płuc i oskrzeli. Dlatego też, jeśli pomimo domowego leczenia za pomocą ziół i środków bez recepty kaszel nie mija, konieczne jest odwiedzenie specjalisty. W przypadku niemowląt nie można zwlekać, ponieważ u nich infekcje rozwijają się szybciej niż u osób dorosłych i nieprawidłowe leczenie zagraża ich zdrowiu i życiu.

Październik 26

Irygacja – wady i zalety

Irygacje pochwy są stosowane przez wiele kobiet. Nadal uważa się je za stosunkowo skuteczny sposób na walkę z różnymi infekcjami intymnymi, a także za metodę zapobiegania ciąży. Warto zdawać sobie sprawę z tego, że wiele takich przekonań nie ma nic wspólnego z prawdą.

Irygator jest wykorzystywany przez wiele kobiet, której najczęściej stosują go w ramach higieny intymnej, na przykład w celu pozbycia się nieprzyjemnego zapachu. Warto jednak pamiętać o tym, że częste przemywanie pochwy nie tylko nie chroni przed infekcjami, ale także może zwiększyć ryzyko ich wystąpienia. W każdej pochwie istnieje określona flora bakteryjna, która ma pozytywne działanie, pozwala na zachowanie właściwego pH nabłonka, a także zapobiega rozmnażaniu się niebezpiecznych drobnoustrojów. Często powtarzana irygacja powoduje wypłukiwanie i niszczenie takiej flory, co z kolej osłabia naturalną odporność i zamiast zapobiegać, dodatkowo zwiększa prawdopodobieństwo infekcji.

Niestety niektóre kobiety uważają również, że irygacja może być skutecznym sposobem na zapobieganie ciąży oraz chorobom wenerycznym, dlatego korzystają z takiego zabiegu po stosunku. Takie błędne przekonanie może mieć bardzo poważne konsekwencje. Irygacje nie mogą na pewno być uznane za skuteczny środek zapobiegający ciąży. Jednocześnie bez wątpienia nie uchronią przez zarażeniem różnymi chorobami. W tym celu należy zdecydować się na odpowiednią antykoncepcję oraz stosować prezerwatywy.

Wiele kobiet nie zdaje sobie sprawy z tego, że pochowa jest wyposażona w naturalne mechanizmy, które pozwalają jej na oczyszczeni się bez konieczności stosowania irygacji. Tego typu zabiegi są dobrym rozwiązaniem jedynie, gdy zostaną zalecone przez ginekologa. W takim przypadku należy zawsze postępować zgodnie z zaleceniami, które dotyczą stosowania preparatów przeznaczonych do irygacji oraz odpowiedniej częstotliwości zabiegów. Dzięki temu można skutecznie leczyć różne dolegliwości bez ryzyka pojawienia się niebezpiecznych skutków ubocznych w postaci infekcji.

Październik 25

Skuteczna walka z infekcjami intymnymi

Infekcje narządów płciowych to prawdziwe utrapienie dla wielu kobiet. Niestety walka z takimi dolegliwościami może być trudna. Jakie sposoby zastosować, żeby im zapobiegać oraz jak je leczyć?

Podstawą zapobiegania intymnym infekcjom jest zawsze odpowiednia higiena. Oznacza to przede wszystkim systematyczne podmywanie się przy użyciu właściwych preparatów przeznaczonych specjalnie do higieny intymnej. Należy unikać stosowania gąbek oraz myjek, ponieważ stanowią one idealne środowisko do mnożenia się groźnych bakterii oraz grzybów. Bardzo duże znaczenie ma także odpowiednie zabezpieczenie w trakcie stosunku. Najlepszym rozwiązaniem jest stosowanie prezerwatywy, co znacznie zmniejsza ryzyko zarażenia się różnymi chorobami wenerycznymi.

W celu wyleczenia infekcji intymnej należy ściśle stosować się do zaleceń lekarza. Bardzo często leczenie wymaga zastosowania odpowiednich antybiotyków. Są one podawane miejscowo w postaci globulek dopochwowych, a także maści. Często wykorzystuje się także leki doustne. W niektórych sytuacjach lekarz może również zalecić wykonanie irygacji – w tym celu stosuje się odpowiedni irygator. Warto jednak pamiętać, żeby nie wykonywać takich zabiegów bez porozumienia z lekarzem, ponieważ mogą one doprowadzić do zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej pochwy, a co za tym idzie zwiększą ryzyko rozwoju kolejnych infekcji.

Należy pamiętać o tym, że wiele infekcji intymnych ma poważne konsekwencje. Mogą one doprowadzić między innymi do powstania nadżerki, która z czasem przekształci się w zmiany nowotworowe. Konsekwencją części infekcji są także problemy z płodnością i z zajściem w ciążę.

Ponieważ infekcje narządów płciowych prowadzą do bardzo poważnych skutków, powinny być zawsze leczone we właściwy sposób. Leczenie wymaga przeprowadzenia badania ginekologicznego, które pozwoli na znalezienie przyczyny problemów, a także na wybranie najbardziej skutecznej terapii. Pomoże to w zapobieganiu poważnym powikłaniom, które mogą mieć groźne konsekwencje dla zdrowia.

Październik 24

Infekcje intymne – objawy i leczenie

Praktycznie każda dorosła kobieta przynajmniej raz w życiu będzie cierpiała na jakąś infekcje intymną. Trzeba pamiętać, że takie dolegliwości zawsze wymagają podjęcia odpowiedniego leczenia, które pozwoli na pozbycie się szkodliwych bakterii, wirusów i grzybów.

Infekcje intymne mogą powodować szereg różnych objawów. Zazwyczaj pojawia się podrażnienie, zaczerwienienie i świąt w okolicach intymnych. Tego typu chorobom towarzyszą również często upławy o nieprzyjemnym zapachu. Są to wyraźnie oznaki, które wskazują na konieczność udania się do lekarza. Warto pamiętać, że takie infekcje nie przechodzą samoistnie i bardzo szybko mogą stać się przyczyną poważnych powikłań, w tym także problemów z płodnością. Trzeba także brać pod uwagę fakt, że osoby, które nie podejmują odpowiedniego leczenia mogą zarażać innych.

Infekcje intymne leczy się przy zastosowanie wielu różnych preparatów, które są dobierane przez lekarza w zależności od przyczyn choroby. Takie problemy są powodowane zarówno przez wirusy, jak i bakterie, grzyby oraz pasożyty. Dlatego znalezienie skutecznej metody leczenia zawsze wymaga przeprowadzenia odpowiedniego badania. W wielu przypadkach stosuje się globulki dopochwowe, które są bardzo skuteczne, ponieważ działają miejscowo bezpośrednio tam, gdzie rozwija się infekcja. Często zaleca się także przyjmowanie leków doustnych. Trzeba pamiętać o tym, żeby zawsze ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Należy powstrzymać się od współżycia. Warto również wiedzieć, że w przypadku takich infekcji także partner powinien poddać się właściwemu leczeniu.

Odpowiednie leczenie infekcji intymnych jest zawsze konieczne. Trzeba pamiętać, że takie choroby powodują wiele różnych komplikacji i powikłań, z czasem ich leczenie staje się trudniejsze i mogą doprowadzić między innymi do problemów z zajściem w ciążę. Dlatego warto zadbać o swoje zdrowie intymne i systematycznie odwiedzać ginekologa. Do lekarza należy się również udać zawsze, gdy pojawiają się niepokojące objawy wskazujące na rozwój choroby.

Październik 23

Infekcje intymne – skuteczne zapobieganie

Infekcje miejsc intymnych są źródłem nieprzyjemnych objawów, a także mogą mieć bardzo poważne konsekwencje dla zdrowia. Dlatego warto zatroszczyć się o odpowiednią profilaktykę takich chorób. Na szczęście można się przed nimi skutecznie zabezpieczać, głównie dzięki odpowiedniemu dbaniu i higienę.

Infekcje intymne na pewno należą do jednych z najbardziej nieprzyjemnych chorób i zawsze wymagają odpowiedniego leczenia. Dzięki przestrzeganiu właściwych zasad dotyczących higieny intymnej można w bardzo dużym stopniu zmniejszyć ryzyko rozwoju groźnych bakterii i grzybów. Na pewno niezbędną częścią profilaktyki jest mycie okolic intymnych, trzeba to robić dwa razy dziennie, najlepiej przy użyciu odpowiednich preparatów do higieny intymnej. Nie wolno używać myjek lub gąbek, ponieważ są one siedliskiem drobnoustrojów, które mogą stać się przyczyną rozwoju infekcji. Zamiast długiego wylegiwania się w gorącej kąpieli z dodatkiem różnych aromatyzowanych płynów, lepiej zdecydować się na krótki prysznic.

Warto także zachować szczególną ostrożność w miejscach publicznych, takich jak szatnie, baseny czy toalety. Niestety również tam często znajdują się różne bakterie oraz grzyby odpowiedzialne za infekcje intymne. W czasie siadania na brzegu basenu lub na ławce w szatni zawsze należy podłożyć sobie ręcznik, ale nie można go później wykorzystywać do wycierania się. Bardzo dobrym rozwiązaniem, którego można używać w publicznych toaletach są jednorazowe podkładki higieniczne. Można je dostać praktycznie w każdej aptece.

Najlepszym sposobem na unikanie chorób przenoszonych droga płciową jest współżycie z tym samym partnerem w monogamicznym związku. W przeciwnym przypadku zawsze należy stosować prezerwatywę. Po współżyciu trzeba oddać mocz oraz umyć okolice intymne. Dzięki temu można zapobiegać infekcjom układu rodnego, ale także moczowego. Jeśli mimo stosowania takich środków, pojawią się objawy wskazujące na chorobę, należy zawsze udać się do lekarza, który zaleci odpowiednie metody leczenia.

Luty 1

Witaminy dla seniora

witaminy dla senioraZapotrzebowanie ludzkiego organizmu na witaminy zmienia się wraz z wiekiem. Jest też zależne od stanu zdrowia i stylu życia. Kluczem do zapewnienia sobie podaży witamin na odpowiednim poziomie jest dieta, a gdy dieta nie wystarczy – suplementacja.
Seniorzy powinni postarać się, by nie zabrakło im żadnych witamin, ale w związku ze szczególnymi wymaganiami organizmu na niektóre z nich należy zwrócić większą uwagę. Jakie witaminy dla seniora są najważniejsze?

Witaminy dla seniora od A do R

Witamina A – rozpuszczalna w tłuszczach, niezbędna dla regeneracji komórek (a więc i całego organizmu), prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego oraz pracy narządu wzroku. Jej źródłem są przede wszystkim tłuszcze zwierzęce (np. rybie), jaja oraz żółte i pomarańczowe owoce i warzywa.

Witamina C – to witamina kluczowa dla pracy układu odpornościowego, bierze udział w zwalczaniu wolnych rodników (działa więc ogólnie przeciwstarzeniowo), jest niezbędna do budowy ludzkiej tkanki łącznej tworzonej przede wszystkim z kolagenu. Doskonałymi źródłami witaminy C są warzywa kapustne, natka pietruszki, cytrusy, jagody, papryka i dzika róża.

Witamina D decyduje o zdrowiu kości. Z wiekiem organizm wytwarza jej coraz mniej. Witaminę tę można znaleźć m.in. w tłustych rybach morskich oraz w jajach i produktach nabiałowych.

Witamina E jest jednym z najważniejszych antyoksydantów. Zapobiega degeneracji komórek, tkanek i całego organizmu. Wpływa na pracę układu naczyniowo – sercowego i sprawność intelektualną. Najbogatszym źródłem tej witaminy są oleje roślinne oraz kiełki np. pszenicy.

Kobalamina, czyli witamina B12, jest witaminą, bez której nie mogłyby się odbywać procesy krwiotwórcze. Kobalamina bierze też udział w syntezie DNA. Jej niedobory niekorzystnie odbijają się na „jakości” krwi, pracy układu nerwowego i procesach trawiennych. Jej najlepszymi źródłami są zwierzęce podroby.

Ryboflawina, czyli witamina B2, odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu zdrowia narządu wzroku. Chroni między innymi przed zaćmą. Poza tym jest niezbędna do prawidłowego przebiegu procesów utleniania i redukcji (stale zachodzących w organizmie), wpływa na prace układu nerwowego i immunologicznego. Znaleźć ją można m.in. w drożdżach i jajach.

Styczeń 13

Domowe sposoby na ból gardła

na gardło

Ból gardła najczęściej pojawia się jako objaw towarzyszący przeziębieniu lub grypie, ale czasem może też pojawiać się sam, na przykład po wypiciu zimnego napoju czy oddychaniu na zimnym powietrzu z otwartymi ustami. Oczywiście zazwyczaj, gdy nam się to przydarzy, sięgamy po tabletki na gardło, ale jeśli ból nie jest silny, zamiast od razu sięgać po farmaceutyki, możemy spróbować wyleczyć go domowymi sposobami. Są one także niezastąpione, gdy akurat nie mamy w domowej apteczce żadnego specyfiku na gardło, a szybko chcemy sobie pomóc.

Chyba najczęściej stosowaną metodą domową leczenia bólu gardła jest jego płukanie. Stosuje się do tego wystudzony napar z szałwii bądź roztwór wody z solą. Jeśli nie mamy w domu szałwii, możemy wykorzystać rumianek bądź korę dębu, które wykazują podobne działanie. Wiele osób uważa, że płukanka to najszybszy sposób, gdyż zmniejsza ból natychmiast, zaś z każdym kolejnym płukaniem ból staje się jeszcze mniejszy, a w końcu znika zupełnie. Jednak by stosować ten sposób bezpiecznie i rzeczywiście sobie pomóc, a nie zaszkodzić, trzeba wiedzieć, jak to robić. Zazwyczaj wydaje nam się, że im dłuższe płukanie, tym lepiej, tymczasem wcale tak nie jest, wystarczy trzykrotnie nabrać płynu i wypłukać gardło (wystarczy zrobić to jednorazowo, nie trzeba trzymać płynu długo w gardle), ponieważ zbyt długie płukanie przynosi więcej szkody niż pożytku, bo podrażnia błony śluzowe gardła. Lepiej płukać gardło krócej, a robić to częściej, nawet cztery razy dziennie. Trzeba pamiętać o jeszcze innej ważnej rzeczy – płyn nie może być zbyt gorący! Jeśli będzie miał temperaturę wyższą niż nasze ciało, poparzymy gardło i będzie nas boleć jeszcze bardziej niż do tej pory. Oczywiście roztwór nie może też być całkiem zimny.

Inne popularnie stosowane domowe sposoby na ból gardła to stosowanie miodu, zwykle jako dodatek do letniej herbaty, a także okłady na gardło. Można je wykonywać na przykład z namoczonej w gorącej wodzie gazy czy też stosować gotowe termiczne okłady, jakie z łatwością można kupić w aptece.

Styczeń 13

Wrodzona łamliwość kości

Wszelkiego rodzaju złamania są jedną z najczęstszych dolegliwości dotykających naszych kości. Wbrew pozorom wiele z nich nie wynika jedynie z urazów, ale ma charakter patologiczny, który w niektórych przypadkach nie może być całkowicie wyeliminowany, a możliwa jest jedynie minimalizacja skutków działania danego czynnika chorobowego.

Przyczyny łamliwości kości? – Wrodzona łamliwość kości

Jedną z przyczyn odpowiadających za łamliwość kości jest między innymi wrodzona łamliwość kości, która co prawda występuje wyjątkowo rzadko, to jednak jej skutki są dla danej osoby ogromne. Jak podają statystyki, wrodzona łamliwość kości dotyka jedną osobę na około trzydzieści tysięcy urodzeń.

Czym jest wrodzona łamliwość kości i jak się objawia?

Wrodzona łamliwość kości wynika z zaburzeń genetycznych skutkujących nieprawidłową budową kolagenu. Kolagen odpowiada za wzmocnienie budowy kośćca i chroni przez występowaniem urazów, w tym oczywiście złamań. jego brak, bądź nieprawidłowe funkcjonowanie odbija się tym samym na całej wytrzymałości naszych kości.

Czym się jednak objawia ta jednostka chorobowa? Wrodzona łamliwość kości to przede wszystkim spontaniczne złamania kości, do których dochodzić może w najmniej oczekiwanych sytuacjach, jak chociażby podczas snu. Nie jest tutaj istotny jednak wiek danej osoby, gdyż pierwsze złamania mogą pojawić się już na etapie życia płodowego i porodu, co może skutkować trwałymi deformacjami kośćca!

Leczenie przyczyn, czy tylko minimalizacja skutków?

Jak w przypadku każdej choroby, tak i tutaj pojawia się pytanie, czy możliwe jest leczenie jej przyczyn i skutków. Współczesna medycyna nie zna niestety jeszcze możliwości leczenia przyczyn wrodzonej łamliwości kości, możliwe jest jedynie minimalizowanie jej skutków i wspomaganie zrastania się kości – o ile kości są wyjątkowo kruche i podatne na złamania, o tyle też wyjątkowo szybko się zrastają. Odpowiednie usztywnienia (gips, szyny) i szybka pomoc medyczna po złamaniach mogą minimalizować czas potrzebny na rekonwalescencję.